Geboren na 1978
Home Up Gedichten Gedichten 2 Gedichten 3 Gedichten 4 Gedichten 5 Fotogedichten Foto's Foto's Dichtbundels Kaarten Favoriete links Gastenboek Sitemap


Home
Up


Abonnement opzeggen
Aforismen
De waarheid
Fotohumor
Geboren na 1978
Onze taal
Snap jij dat nu

 

 

 

 

 

 

BEN JE GEBOREN VOOR 1978 ??

 

Na 1978 geboren? Sorry wegwezen dan, dit begrijp je niet :-)

 

Hoe is het mogelijk dat wij, geboren in de 40-er. 50-er, 60-er en 70-er jaren
nog leven? Volgens de theorieën anno 2004-2006 zouden wij allang dood
moeten zijn. Waarom? Lezen maar !

 

Wij zaten in auto's zonder veiligheidsstoeltjes, gordel of airbag.

Onze bedden en speelgoed waren geschilderd met verf vol lood en cadmium.

Boven aan de trap was geen hekje, wie te ver ging kukelde naar beneden.

Als je wakker werd in bed hoorde niemand dat en als er écht iets was moest je
hard schreeuwen voordat je ouders het merkten.

Flessen met gevaarlijke stoffen en potjes en doosjes met pillen van de dokter konden gewoon met onze handjes en beperkte motoriek openen.

Poorten en deuren gingen gewoon dicht en als je met je vingers ertussen zat,
waren ze weg.

Op de fiets zat je op de fietsstang van de papafiets of op de bagagedrager en probeerde je je vast te houden aan de schroefveren van het zadel voor je.

Een helm hadden ze nog niet eens op een bromfiets, laat staan op een fiets.

Water dronken we uit de kraan, niet uit een fles.

Kleur- en smaakstoffen moeten zeker al bestaan hebben, want zo rood,
groen of geel als die limonade toen was, bestaat het nu niet meer.

Een kauwgom legde je 's avonds op je nachtkastje of had je onder
het tafelblad geplakt en stak je 's morgens weer in je mond.

Op school hadden ze maar 1 maat bank en met zo'n heerlijk
gevaarlijke klep eraan.

Schoenen waren meestal al ingedragen door broer, zus, neef of zo
en ook je fiets was te groot of te klein.

Een fiets had geen versnellingen en als de band kapot was, leerde je vader
je zo snel mogelijk om hem zelf te plakken.

We gingen 's morgens weg van huis we kwamen terug als
de straatverlichting aanging.
Niemand wist in die tussentijd waar we waren, mobieltjes hadden we niet.

Het bos of park waren plekken om te spelen en geen
vieze mannetjesverzamelplek.

Als we naar vriendjes gingen, liep je gewoon ernaar toe, je hoefde niet
aan te bellen om een afspraak te maken en er ging ook geen
volwassene met je mee.

Wij aten ook al koekjes en kregen brood met veel boter en werden
toch niet te dik.

Wij dronken uit dezelfde fles als onze vrienden en niemand
werd er ziek van.

Wij hadden geen Playstation, Nintendo, X-Box, 64 televisiezenders,
videofilms, dvd, surround sound, eigen televisies, computer met internet...
wij hadden vrienden.

De televisiezender begon om 18.00 uur. Dan kwam een uurtje wat leuks voor
de kinderen en owee als je daarna durfde op te staan om op een knopje van
een andere zender te duwen (die zaten toen nog aan het toestel vast). Afstandbediening was er niet, pa bepaalde hoe en wat en hoe lang je keek.

We hebben ons gesneden, botten gebroken, tanden uitgevallen, vooral tijdens buiten spelen, zonder dat er iemand voor naar de rechter werd gesleept.
Dat waren gewoon ongelukken en soms kreeg je er ook nog zelf een
extra pak slaag voor thuis.

Wij vochten en sloegen elkaar soms bont en blauw, er was geen volwassene
die zich er te druk om maakte, laat staan een lieveheersbeestje op
je jas vastmaakte.

Pedagogisch verantwoord speelgoed maakten we zelf, met stokken sloegen
we naar ballen, we bouwden zeepkisten en merkten onder aan de "berg"
dat we de rem vergeten waren.

We voetbalden op straat en alleen wie goed was, mocht mee doen,
wie niet goed genoeg was moest blijven kijken en leren omgaan met teleurstellingen.

Op school zaten ook domme kinderen. Zij kwamen en gingen op dezelfde tijd
als wij en kregen dezelfde lessen. Zij deden soms een klas nog een jaar en daarover waren ook geen discussies op ouderavonden.

De meester had altijd gelijk.

We smeerden onze boterhammen zelf, met een grotemensenmes en als je
die vergeten was, kon je op school niets kopen.

Als je de korst niet at, had je een beetje meer honger de rest van de dag.
Het kwam niet in ons op om ons brood weg te gooien.

We gingen op de fiets naar school, helemaal zelf, in koude winters
en stormachtige herfsten, ook als het regende dat het goot.

Als je moeder aan de huisdeur naar je zwaaide was je een watje.

Er werd niet aan ons gevraagd wat we wilden eten, moeder kookte het eten,
zette het op tafel en je kon het maar beter op eten, ook al lustte je het niet echt,
want iets anders kreeg je niet.

Als je problemen veroorzaakt had, waren je ouders het eens met de politie.
Ze kwamen je wel ophalen, maar niet om je eruit te praten. Onze daden hadden consequenties. Dat was duidelijk en je kwam er niet onderuit.

Wij hadden vrijheid, mislukkingen, succes en verantwoordelijkheid.
Wij hebben moeten leren ermee om te gaan.

Onze generatie heeft veel mensen voortgebracht die problemen kunnen
oplossen, innovatief bezig zijn en daarbij risico durven nemen en ook nog
eens instaan voor de gevolgen.

Hoor jij daar ook bij? Gefeliciteerd: Wij waren Helden !!

Geboren ná 1978? Eigenwijs zeker en toch doorlezen he?

Nu weet jij, zacht wattenkind, ook weer eens wat helden zijn !

Stuur dit door naar hen die ná 1978 geboren zijn !

(De bron is: KVDEG nieuwsbrochure 2007 - niet bekend is
of dit de originele versie is)

 

 

 

Terug naar menu